Vuurtoren te Nieuwpoort

De vuurtoren, gelegen op de rechteroever van de IJzermonding, heeft een bewogen geschiedenis. Hij werd gebouwd in 1881 op 100 meter van zee en op 250 meter van de IJzermonding, ter vervanging van de oude Vierboete, die op de linkeroever en meer stadswaarts stond, te ver van zee om normaal te functioneren.

De nieuwe toren was 28 meter hoog en vormde met het dubbele woonhuis voor de vuurtorenwachter één complex. Het was verlicht met minerale olie en straalde een vast rood licht uit.

Einde oktober 1914, tijdens De Slag van de IJzer, werd de vuurtoren stukgeschoten. Herbouwd in het jaar 1923, in baksteen, was hij uitgerust met een elektrisch "bliksemlicht".

Bij hun aftocht in september 1944 hebben de Duitsers de toren gedynamiteerd. Het volgend jaar werd voorlopig een 15 meter hoge seinpyloon op een duin geplaatst.

De huidige lichttoren werd in gebruik genomen in 1949. Het betreft ditmaal een betonconstructie beschilderd met witte en rode banen, wat zijn zichtbaarheid en herkenbaarheid als baken zeker ten goede komt. Hij reikt 27 meter boven de zeespiegel, de lichtbron haalt 29 m. Het rode zwaailicht straalt om de 14 seconden een lichtflits uit. De laatste vuurtorenwachter heeft de functie vervuld tot aan zijn opruststelling in 1963. Zo verloor de vuurtoren een stukje romantiek . Sindsdien wordt de werking van de lichttoren geregeld met elektronische afstandsbediening vanuit het gebouw van het Loodswezen aan de overzijde van de IJzermonding.

Heyde Etienne