Torre del Gerro - Denia

Torre del Gerro (de Toren van de Kruik) is een 16e-eeuwse (gebouwd rond 1552–1554) verdedigings- en wachttoren die op de rand van de kliffen van het Montgó-gebergte staat.

De naam gerro betekent 'kruik' of 'kan' in het Valenciaans/Catalaans. De toren heeft deze naam te danken aan zijn kenmerkende, afgeronde vorm die aan een grote aardewerken kruik doet denken. De typische 'kruikvorm' (breder onderaan en smaller naar boven toe) was niet alleen esthetisch, maar had een slim functioneel voordeel. Het maakte de toren een stuk robuuster en beter bestand tegen eventuele beschietingen vanaf zee én tegen de harde windvlagen die op deze open klif kunnen razen.

Zoals veel van dit soort verdedigingstorens uit de 16e eeuw, had de Torre del Gerro oorspronkelijk geen deur op de begane grond. Om binnen te komen, moesten wachters een ophaalbare ladder gebruiken. Dit maakte het voor piraten nagenoeg onmogelijk om de toren zomaar binnen te stormen.

Op de gevel van de toren zie je het steengoed-reliëf van het wapenschild van kroonprins Don Carlos (de zoon van koning Filips II) en de keizerlijke adelaar van Karel V. Dit onderstreept het officiële militaire belang dat de Spaanse Kroon aan deze kustwacht hechtte.

De toren maakte deel uit van een kustverdedigingsnetwerk van koning Filips II om de Spaanse kust te beschermen tegen invallen van Berbersche en Ottomaanse piraten. De toren en het omliggende verdedigingsnetwerk werden niet gebouwd om vijanden met kanonnen van grote afstand neer te slaan, maar als waarschuwingssysteem. Als wachters naderende schepen zagen, sloegen ze alarm (met rooksignalen overdag en vuren 's nachts) zodat de bevolking kon vluchten naar veiligere plekken, zoals het versterkte kasteel van Dénia.

In de 16e eeuw vormde de kust van Dénia en Jávea een constant doelwit voor aanvallen vanaf zee. Piraten vielen regelmatig de kustdorpen binnen om bewoners te gijzelen voor losgeld, goederen te stelen en vrouwen en kinderen te ontvoeren als slaaf.

Willem Vandenameele