Luxemburgplein

In een burgerlijke wijk mocht een station niet ontbreken. Het Luxemburgstation (Gustave Saintenoy, 1853), perspectiefafsluiter van de Luxemburgstraat, zorgde voor een snelle treinverbinding met het centrum van Brussel, en met Namen en Luxemburg. De trein was toen voor de gegoede klasse even belangrijk als de salariswagen nu. Architect Trappeniers (1858) ontwierp vóór dat station een bijzonder harmonieus plein, krachtig door zijn soberheid. Tot vandaag is het de draaischijf van de Leopoldswijk. Aanvankelijk werd het enkel gebruikt door de begoede bewoners (en hun personeel), maar toen zij groenere oorden opzochten en hun stadspaleizen bureaus werden, namen de Belgische pendelaars en later de eurocraten hun plek over. Deze laatsten socializen graag op ‘Place Lux’.

UiTinBrussel