Vitesse 9000: Gent - Vlaamse Ardennen - Gent 156 km

Vertrekpunt voor deze prachtrit richting de bosrijke taalgrens en enkele van de mooiste en langere beklimmingen van de Vlaamse Ardennen is onze favoriete cafe De Roos. De Schelde is de kortste weg richting het zuiden. Via de ringvaart en Merelbeke, waar we de eerste hoogtemeters mogen ervaren, rijden we binnendoor via de Zink naar Munte en Heet. Tot voorbij Meilegem hebben we nog even tijd om op de vrij vlakke boerenwegels op temperatuur te komen, maar eens de oevers van de Zwalm in Nederzwalm overgestoken, begint het betere Vlaamse koerswerk. De Ronsen Heerweg vormt een lange aanloop naar Kerkgate en - what's in a name - de Karel Martelstraat, ruim 3 km onuitgegeven klim- en kasseiplezier! De afdaling van de Kapelleberg brengt ons in een mum van tijd aan de voet van de volgende beklimming, de Eikenberg. De beloning die volgt is de downhill van de Ladeuzestraat die ons naar Etikhove voert. Daar wordt een klein lusje gemaakt om te kunnen genieten van een 800 m kasseitjes bergop die samen luisteren naar de naam Taaienberg. De Vlaamse Ardennenstraat en Hof te Fiennestraat vormen de aansluiting met de verkorte versie van dit parcours. De echte genieters rijden over de Donderij naar Nukerke en Melden, waar een oude spoorbedding even voor rust zorgt. De kasseien van de Oude Kwaremont kunnen we niet links laten liggen, vooraleer de meest zuidelijke en hoogste heuvelrug van de Vlaamse Ardennen te bedwingen. Als volgende beklimming is de Kluisberg aan de beurt, waarvan de top het prachtige Kluisbos doorklieft. Kort daarop volgt de Cote de Trieu, aan Vlaamse zijde ook wel Knokteberg genoemd. In de Karnemelkbeekstraat rijden we letterlijk op de taalgrens, maar niet veel verder wacht alweer de volgende helling, de Riekestraat, een van de meest verborgen klimparels aan de zuidkant van de Hotondberg. Daarna duiken we tot twee maal toe Ronse binnen om achtereenvolgens de Broekestraat en Dammekensstraat te beklimmen. De afdaling van de Kanarieberg brengt ons weer in Wallonië waar we via Beaufau, Ellezelles en Bruyère even van het golvende Pays des Collines mogen proeven. Als kers op de taart krijgen we nog de prachtige, boomrijke beklimming van La Houppe voorgeschoteld. Na een mogelijke pitstop in Chalet Gerard gaat het in dalende lijn naar Brakel waar we via het Mijnwerkerspad de Vlaamse heuvels achter ons laten. In Rozebeke wacht met de Boembekestraat een laatste puistje. De kasseien van de Paddestraat doen we (helaas) niet aan, want via Munkzwalm rijden we in gestrekte draf naar de oevers van de Schelde. Voldaan en met meer dan 1350 hoogtemeters in de benen verschieten we op het jaagpad onze laatste cartouchkes richting De Roos..