Amfitheater van Saintes

Het Gallo-Romeinse Amfitheater van Saintes werd begonnen tijdens het regeerperiode van keizer Tiberius en voltooid onder Claudius, rond 40 na Christus. Het was gelegen in Mediolanum Santonum (de huidige stad Saintes), de hoofdstad van de civitas santonum (de stad van de Santons, een Romeinse administratieve onderverdeling) en van de provincie Gallië Aquitanie.

Het amfitheater had als functie om een groot aantal toeschouwers te herbergen voor bloedige en gewelddadige voorstellingen. Het stelde het volk in staat om afleiding en voedsel te krijgen, "panem et circenses" volgens de uitdrukking van Juvenalis.

Het amfitheater van Saintes had een lengte van 126 meter op de lange as en 102 meter op de korte as en bood plaats aan tussen de 12.000 en 15.000 mensen. Het is herkenbaar aan zijn bijzondere structuur: de cavea, of het geheel van tribunes, was steunend op de flanken van de vallei in het oosten en op een ophoging in het westen. De tribunes steunden direct op de vallei waarvan de flanken uitgegraven waren. Bijna honderd toegangspunten stelden de toeschouwers in staat de verschillende niveaus van de cavea te bereiken, die ongeveer dertig tribunes telde.

De arena was 66,5 meter lang en 39 meter breed en was omringd door een muur van grote blokken van 2 meter hoog.

Twee grote deuren aan de oost- en westzijde van het amfitheater maakten het mogelijk om met de buitenwereld te communiceren. De deur Sanavivaria waar de pompa binnenkwam en waar de overwinning gladiatoren weer naar buiten kwamen, werd de deur van de levenden genoemd. De deur Libitinensis, die deed denken aan de godin van begrafenissen met andere woorden de deur van de doden, waar de lichamen van gladiatoren en dieren die gedood werden naar buiten kwamen om niet ver daarvandaan in een necropolis te worden begraven. Deze deur is vandaag de dag dichtgestopt.

Halverwege de tribunes, aan de zuidkant, stroomt een kleine fontein, de Sainte-Eustelle fontein genoemd. Eustelle was de dochter van een Romeinse gouverneur die bekeerd werd tot het christendom door Sint Eutrope, de eerste bisschop van Saintes.

Het amfitheater werd gebruikt als steengroeve tijdens de Middeleeuwen en werd pas in de 20e eeuw vrijgemaakt en gerestaureerd. Alleen de arena en de fundamenten van het gebouw zijn nog over; enkele tribunes zijn vrijgemaakt en opnieuw in waarde gesteld. Het is tegenwoordig een van de best bewaarde amfitheaters van het behaarde Gallië, dat wil zeggen België en Frankrijk. Ondanks de verdwijning van de meeste bovenstructuren bieden de overblijfselen een trouw beeld van wat dit amfitheater kon zijn in zijn glorieperiode.

In 1840 werd het amfitheater opgenomen in de eerste lijst van historische monumenten, waarvan de classificatie in 1914 werd bevestigd.

In de 20e eeuw heeft het amfitheater talrijke lyrische voorstellingen verwelkomd, waarvan de traditie vandaag de dag voortduurt in de "Sites en scène" voorstellingen in augustus. Tegenwoordig is deze site rustiger en verwelkomt het bezoekers het hele jaar door voor vrije of begeleide rondleidingen. De festivals en concerten brengen de arena weer tot leven zoals in de Romeinse tijd.

SantoRun