Bergweg

Sublime panorama over het platteland van Bligny-sur-Ouche, molens en een toeristische spoorlijn, dat is het trio dat het pad van de berg biedt. Hier heerst de rust van het platteland vóór de moderniteit. Het landschap trekt lijnen die de percelen en kleine bosjes afbakenen. Het is een waar toevluchtsoord voor wilde fauna. Dus kijk goed om je heen!

(Vrouwelijke Stem: Béatrice BOURÉLY)

01. Bligny-sur-Ouche

Bligny sur Ouche... 2 minuten pauze. Je hebt meer tijd nodig om dit mooie dorp, genesteld in de Vallei van de Ouche, te waarderen. Rustige Vallei van de Ouche waar we je verwelkomen, met name op het pad van de Berg. Een pad van 10 km 700. De wandelronde omringt als een wal een micro-vallei van twee vierkante kilometer. Deze wal is de berg van Nuas. Vanaf de hoogte zijn de panorama's subliem over het platteland van Bligny-sur-Ouche, over de dorpen Vic-des-Prés en Ecutigny. Bligny-sur-Ouche is dus ons vertrekpunt, met zijn hogere deel dat door de kerk wordt gedomineerd en zijn lagere deel met de molens langs de Ouche. Het verbindende element tussen de twee is het imposante stadhuis dat in 1837 werd gebouwd en dat destijds een welvarende stad symboliseerde waar handel belangrijk was. Het is dan ook niet verwonderlijk dat je op deze route een heleboel erfgoed tegenkomt dat met reizen en vervoer te maken heeft. Voorop staat de oude posthalte van de Trois Faisans. Dierbaar voor de inwoners van Bligny, staat zijn naam trots geschreven in gotische letters op de gevel boven de poort, zo goed genoemd in dergelijke plaatsen. Iets verderop roepen het huis van de spoorwegovergang en de naastgelegen metalen brug discreet de spoorlijn Epinac - Pont d'Ouche in herinnering, die in 1968 werd gesloten. Van deze lijn, de vierde die in Frankrijk tussen 1829 en 1835 werd aangelegd, is het deel Bligny - Pont d'Ouche opnieuw gecreëerd voor het verkeer van de toeristische spoorlijn van de vallei van de Ouche die in de zomer van 1978 werd ingehuldigd. Deze spoorlijn is een van de belangrijke toeristische troeven van dit hoekje van de Côte-d'Or. Niet gerelateerd aan reizen, maar eerder getuige van het sedentair leven, komt een ander erfgoed in zicht na de brug over de Ouche. Recent gerenoveerd, bezoek de wasplaats met een dak met drie hellingen die naar het wasbekken zijn gekanteld. In het midden van het gehucht staat de put, bekroond met een kruis dat in 1750 door een zekere "de Gagniard, burger van Bligny" is opgericht. Het staat nu op de Jonquillesstraat, een naam die onlangs is toegekend uit de noodzaak om de straten van de dorpen en gehuchten te identificeren. Geïnspireerd door de lokale flora, zou deze mooie naam misschien niet gekozen zijn in een tijd waarin de hennepteelt overal rond Bligny domineerde, waar een museum de geschiedenis van deze plant en zijn verschillende toepassingen vertelt. Aarzel niet als dat je aanspreekt en goede reis.

02. De vallei van de Ouche

Snel stijgt het pad de berg op, slingerend tussen getuigenheuvels die vier heuvels vormen. De aanwezigheid van Montot (464m), de Chatelets (471m), En Cruot (502m) en La Planaise (402m) herinnert aan het verre mariene verleden van de regio en de effecten van miljoenen jaren van erosie op de marne uit het onderste Jurassisch die de ondergrond vormen. De klim zal zwaar zijn, maar je moet ervan genieten. Neem een paar pauzes om te genieten van de toppen van de Morvan in het oosten, op nauwelijks meer dan dertig kilometer afstand. Dit groene en vochtige gebied vormt een scherp contrast met het typische kalkstenen landschap van de hogere vallei van de Ouche. De granieten bodems die de Morvan domineren bieden twee beroemde hoogtes, de Mont Beuvray en de Haut Folin, respectievelijk 900 en 821 meter. Direct na punt 3 opent zich aan je rechterhand een klein groen juweeltje, gekneld door een zijrivier van de Ouche die intermittend stroomt, aan de bodem van de depressie. De vallei die je voor je ziet is echt afgelegen. Omringd door muren van ongeveer honderd meter hoog, is alleen vee-ontwikkeling mogelijk. Een kleine weg die nauwelijks berijdbaar is, maakt het echter mogelijk om binnen te komen. Ver weg van de wegen die Bligny-sur-Ouche bedienen, heerst hier de rust van het platteland vóór de moderniteit. Het landschap trekt lijnen die de percelen afbakenen en kleine bosjes maken het in enkele plaatsen dikker. Het is een waar toevluchtsoord voor wilde fauna. Kijk goed om je heen!

03. De berg van Nuas

Nog een beetje moed. Binnenkort komt de beloning voor jou. Voor je arriveert in Nuas wordt de vegetatie droger en merk je duidelijk dat je op een plateau bent aangekomen. Je bent op het kalksteen van het Bajocien aangekomen. Misschien zonder het te weten, heb je zojuist de grens tussen twee geologische lagen van -175 miljoen jaar overgestoken door van het onderste Jurassisch (marne) naar het gemiddelde Jurassisch (kalksteen) te gaan. In enkele tientallen meters heb je miljoenen jaren van de evolutionaire geschiedenis van de aarde overbrugd. Meer bestand tegen erosie dan de net beklommen marne, is het deze kalksteen die het bestaan van de berg van Nuas en de andere getuigenheuvels in het gebied mogelijk maakt. Aan je linkerzijde, voordat je Nuas bereikt, zijn er ook andere getuigenheuvels die in het landschap zijn opgericht. De belangrijkste heuvel, genaamd "boven de crais", verwijst naar de aard van de bodem op de top van de heuvel. De term "crais", vaak gebruikt in de regio, verwijst naar arme en steenachtige bodems. Eenmaal op de berg kun je even uitrusten. Geniet vooral van het landschap voordat je weer afdaalt in de richting van de Ouche en de beschaving. Voor de meest oplettenden zullen er tijdens de afdaling enkele rotsachtige klippen te zien zijn, waarmee je de textuur en kleur kunt waarderen en misschien zelfs een fossiel van dit Bajocien-kalksteen kunt ontdekken.

04. Een goed bewaard trein

We hebben het aan het begin van de wandeling besproken, gepassioneerden hebben bijna 40 jaar gewerkt om een spoorlijn tussen Bligny en Pont d'Ouche opnieuw te openen. Tegenwoordig verwelkomt ze de toeristische trein van de vallei van de Ouche, die in de zomer van 1978 werd ingehuldigd. De perfecte gelegenheid om het station van Bligny-sur-Ouche te bewonderen. Het reizigergebouw dat in 1905 is gebouwd, is opmerkelijk met zijn PLM-stijl (Parijs Lyon Middellandse Zee) die zo kenmerkend is. Vensters met een gebogen latei, blauw geëmailleerde platen met witte letters die de verschillende ruimtes identificeren, een grote klok en de hoogte gegraveerd op de zuidoostelijke hoek herinneren perfect aan een verleden dat nog dichtbij is. Alleen de glazen overkapping die aan dit gebouw is toegevoegd ontbreekt om de oorspronkelijke sfeer volledig terug te krijgen, die overigens ook zo aanwezig is in de nette toiletten, essentiële voorzieningen toen de wagons die missen. Afgelegen, volgens de gebruiken van de PLM-maatschappij, vindt de goederenloods geen enkel transbordement meer plaats. Daarachter vormen echter twee recente schuren de opslagplaats van het rollend materieel, waaronder de stoomlocomotief Couillet 030 T 1586 uit 1910, geclassificeerd als Historische Monumenten. Trouwe aan zijn oorspronkelijke tracé doorkruist deze spoorlijn de vallei van de Ouche vanuit Bligny om naar Pont-d'Ouche te gaan, het beginpunt van een lijn die was ontworpen om de steenkool van de mijnen van Epinac naar de binnenschippers op het Burgondische kanaal te vervoeren. Deze route komt dus weer op de rails bij Oucherotte, waar hij de rails oversteekt via een "overgang zonder slagboom of halve slagboom" volgens het reglementaire verkeersbord met de silhouet van een stoomtrein. Bij de overgang, of beter gezegd even voor de oversteek van de rails, kun je de kwaliteit van de metselwerkconstructie die de beek onder de helling van de spoorlijn geleid ziet waarderen. En voordat je vertrekt en de vallei van de Ouche verlaat, kunnen we je alleen maar uitnodigen om een ritje te maken in de toeristische trein van de vallei van de Ouche. Na de inspanning komt het verfrissen en het plezier, deze keer om je te laten vervoeren!