Michiel de Ruyter

Michiel de Ruyter is nog steeds onbetwist de bekendste Vlissinger aller tijden. Hij werd geboren in 1607 en al snel begon bij hem het zeemansbloed te kriebelen. Het verhaal gaat dat hij de Sint Jacobstoren langs de buitenkant beklom om zijn moed te bewijzen. Hij begon zijn loopbaan als touwslagersjongen bij de Vlissingse reder Cornelis Lampsins waar hij volgens een bekend volkswijsje in een blauw geruite kiel aan een groot wiel moest draaien.

Vice-admiraal
De Ruyter werd later kapitein op een van Lampsins' schepen, o.a. als kaper. Hij verdiende daarmee een bescheiden kapitaal, wilde in 1652 stoppen met werken en kocht toen een huis aan de Nieuwstraat 13, achter het Bellamypark. In hetzelfde jaar begon echter de eerste Engelse Zeeoorlog en werd Michiel benaderd door de Zeeuwse admiraliteiten. Michiel vertrok in 1653 naar Amsterdam en bracht het tot vice-admiraal van Holland en Amsterdam. Hij sneuvelde uiteindelijk in de strijd tegen de Fransen bij Syracuse op 29 april 1676. Hij werd begraven in de Amsterdamse Nieuwe Kerk.

Op het Keizersbolwerk staat een standbeeld dat in 1841 werd onthuld en oorspronkelijk een plek had op het De Ruyterplein, vlakbij de huidige (naar hem vernoemde) jachthaven. Bijna 50 jaar later, in 1894, verhuisde het beeld naar een prominente plaats aan het begin van de boulevard. De kanonnen, in 1905 ter weerszijde van het beeld geplaatst, zijn opgevist uit de Straat van Messina en geschonken door de Italiaanse regering.

awe