Noordhollands Kanaal

Op initiatief van koning-koopman Willem I (1772-1843) wordt tussen 1815 en 1832, zowel in het Belgische als in het Nederlandse deel van het koninkrijk, een groot aantal kanalen gegraven.
Het ‘Groot Noord-Hollands Kanaal’, waarmee de verzanding van de Amsterdamse haven bij Pampus werd omzeild, was één van de infrastructurele projecten die koning Willem I in gang heeft gezet. Het is, met een lengte van 80 kilometer, het langste kanaal van Nederland. Het kanaal was primair bedoeld voor zeeschepen en de (toen) grootste schepen van de Marine.
In 1819 begint de aanleg en 5 jaar later, op 15 december 1824, vaart het koninklijke fregat Bellona voor de officiële opening van Amsterdam naar het Nieuwe Diep in Den Helder. In omgekeerde richting vaart de uit Batavia afkomstige koopvaarder Christina Bernardina het kanaal in. Een oorlogsschip en een Oost-Indiëvaarder kunnen elkaar probleemloos passeren, want het Noord-Hollands Kanaal krijgt een voor die tijd ongekende breedte van 37 meter en een diepte van 7 meter. Het was destijds het breedste en diepste kanaal ter wereld.
In feite ontstond het kanaal door het met elkaar verbinden van een aantal bestaande wateren, die uiteraard wel verbreed en uitgediept moesten worden. Zo maakt het kanaal onder andere deel uit van de ringvaarten van de Beemster en de Schermer en ten noorden van Alkmaar volgt een gedeelte van het kanaal het oude riviertje de Rekere.
Het kanaal oogst in de eerste 25 jaar bewondering en internationale lof. Ronds 1850 evenwel begint de stoomvaart de zeilvaart te verdringen. Het kanaal, dat is gebouwd voor zeilschepen, is niet bererekend op grote stoomschepen. Dit brengt de aanleg van het Noordzeekanaal in een stroomversnelling.
Tot op de dag van vandaag is het Noord-Hollands Kanaal een belangrijke vaarweg voor de binnenvaart. Het Noord-Hollands Kanaal met zijn karakteristieke vlotbruggen, pontveren en sluizen loopt als een lint door het Noord-Hollandse landschap.

GuzCal