16e eeuws schip - Vila do Conde

De replica van het 16e-eeuwse schip, dat in 2007 in de wateren van de rivier de Ave werd gebouwd behoort tot het museumcentrum Alfândega Régia - Scheepsbouwmuseum.

Het is niet alleen een belangrijke toeristische en recreatieve attractie, maar heeft ook een educatieve functie omdat het, gebouwd met het grootste respect voor het wetenschappelijk onderzoek van admiraal Rogério d'Oliveira, de voorouderlijke kennis van de timmerlieden en breeuwers van de scheepswerven van Vila do Conde bevat.

Het 16e-eeuwse Portugese schip was een rond schip met hoge zijden, met een verhouding van 3:1 tussen lengte en maximale breedte, drie of vier dekken, achtersteven en boegkastelen met respectievelijk drie en twee dekken, waarvan de architectuur perfect in de romp paste; het had drie masten, de grote en de trapeze met rond doek, en de mezzanine met Latijns doek.

Het aldus ontworpen schip voldeed aan een grotere behoefte aan laadvermogen dan tot dan toe bekend was in de Portugese scheepvaart. De reizen naar India waren zo lang dat de schepen grote hoeveelheden vast en vloeibaar voedsel moesten vervoeren om de bemanning te onderhouden, vooral omdat de route lange perioden van zeilen betekende zonder de kust of steunpunten te zien. Er was ook de commerciële factor: de specerijenhandel betekende het vervoer van een waardevolle maar omvangrijke lading, waarvoor voldoende ruimte voor opslag nodig was. Het schip, met zijn bolle romp en ruime zitplaatsen, speelde hierop in.

Om de complexiteit van de organisatie van de reizen te laten zien, presenteert het 16e-eeuwse schip de verblijven van enkele bemanningsleden, evenals de bemanningsleden zelf, door middel van menselijke sculpturen: de kapitein, de loods, de klerk, de kapelaan, de apotheker, de stuurman, de bombardier en de grumet.

Tegelijkertijd zijn er verschillende navigatie-instrumenten, cartografisch materiaal, verschillende soorten koopwaar en een apotheek te zien, die proberen licht te werpen op de complexiteit en de wisselvalligheden van het leven aan boord.

Willem Vandenameele