Le beffroi de Cambrai

Het bestaan van het belfort in Cambrai gaat terug tot de 11e eeuw. De opeenvolgende bouwwerken en afbraken zijn terug te voeren op de turbulente geschiedenis van de gemeentelijke opstanden in Cambrai, die tot de vroegste in de regio behoorden. In 1395 kreeg Cambrai eindelijk toestemming van keizer Wenceslas om een belfort te hebben, een functie die vanaf het midden van de 16e eeuw werd vervuld door de klokkentoren van de kerk Saint-Martin. De toren werd gebouwd tussen 1447 en 1474 in gotische stijl, met kruisboogvormige lancetvensters aan elke kant en krachtige steunberen op alle vier de hoeken, en bereikte een hoogte van bijna 57 meter. De bovenste verdieping zag er anders uit dan de verdieping die we vandaag de dag kennen, want deze werd overdekt door een verbazingwekkende torenspits in de vorm van een torso, geflankeerd door vier hoektorentjes. Deze werd tijdens werkzaamheden tussen 1732 en 1736 vervangen door een koepel met een lantaarn. Hierdoor kreeg het belfort het uiterlijk dat het vandaag de dag nog steeds heeft en steeg het silhouet tot bijna 62 meter. De vier beeldhouwwerken op de top, gemaakt door Marcel Gaumont in 1924, stellen personages uit de geschiedenis van Cambrai voor. Het belfort huisvestte de wachters, de "gallus". Zij kondigden de uren aan op de klok of gebruikten 's nachts een megafoon om het openen en sluiten van de stadspoorten en de avondklok aan te kondigen. Ze hielden ook de wacht over de stad en sloegen alarm bij brand of aanvallen van buitenaf. Deze wachtdienst, een echte erfenis uit de Middeleeuwen, bleef in het belfort tot 1934.

DATAtourisme France