Antwerpen telt zo’n 175 verschillende nationaliteiten. Al die culturen hebben hun eigen culinaire tradities en van vele kan je ook proeven in onze stad. Maar Antwerpen zelf heeft ook veel smaaktroeven, producten van eigen bodem, die wel eens vergeten worden. Deze route laat je kennismaken met enkele smaken van ’t Stad.

Onze vertrekplaats, Het Steen, is al meteen verbonden aan een streekproduct: het Roggeverdommeke. Dit roggebrood met krenten en rozijnen deelde de Nederlandse wolhandelaar Pieter Pot in de vijftiende eeuw uit aan de verdoemden in de kerkers van Het Steen. We laten het Steenplein achter ons en gaan via de gebeeldhouwde leeuwen met het wapenschild van Antwerpen naar de Suikerrui. Deze straat dankt haar naam aan de tientallen suikerraffinaderijen die er in de zestiende eeuw gevestigd waren. Niet toevallig kan je hier bij Désiré de Lille (1) een zoet hapje scoren. We wandelen naar de Grote Markt en het stadhuis. Neem even de tijd om de prachtige gevels van de zestiende- en zeventiende-eeuwse gildehuizen te bewonderen.

Aan horeca geen gebrek op de Grote Markt. Den Engel is zonder twijfel het bekendste café. Daar zitten de stamgasten al van ’s ochtends aan de toog. Recht tegenover bevindt zich restaurant De 7 Schaken (2) op de hoek met de Braderijstraat, waar een volgend proevertje wordt geserveerd. Hier werd in de middeleeuwen vlees gebraden. Wie een stuk vlees bracht, kon dan wachten in de herbergen in de buurt en eens het vlees klaar was, werd er ‘meurg’ geroepen. Maar omdat het soms wel even duurde, werd er ondertussen stevig gedronken. De term ‘meurg’ is sindsdien het synoniem voor zat. Wie niet ‘meurg’ is, zet zijn tocht voort naar de Oude Koornmarkt waar je op de hoek met de Hoogstraat bij Philip’s Biscuits (3) een bijzondere versie van het Antwerpse Handje kan proeven. Of je kan nog even wachten, want we passeren tijdens deze wandeling ook nog de tweede vestiging van deze koekjesbakker. De horecazaken op de Oude Koornmarkt weerspiegelen de multiculturaliteit van de stad. Je vindt er restaurants met smaken van Italië, Turkije, Thailand, Kroatië... en ook pitabars.

Achter de poort met huisnummer 16 bevindt zich de Vlaeykensgang. De naam komt wellicht van een bakker of wafelhuis dat hier vroeger was. Zeker is dat er in de zestiende eeuw verschillende schoenmakers gevestigd waren, die ook de klokken van de kathedraal gingen luiden.

Op het einde van de Oude Koornmarkt slaan we links de hoek om in de Groenkerkhofstraat, een verwijzing naar het kerkhof dat zich bevond op de Groenplaats. Die laten we links liggen en wandelen langs de Schoenmarkt, voorbij het Bisschoppelijk Paleis.

We slaan rechts de hoek om en lopen door de Schrijnwerkersstraat, waar half november Désiré de Lille opnieuw de deuren opent. We bevinden ons nu in ‘de Wilde zee’, een van de eerste winkelbuurten waar de auto verbannen werd. De buurt dankt haar naam aan een brug over een vest. Daar kon het water soms wild tekeergaan en leek het op een onstuimige zee. Vanuit de Schrijnwerkersstraat gaan we rechtdoor naar de Korte Gasthuisstraat. Hier is ook heel wat lekkers te vinden: pralines, ijsjes, het Roggeverdommeke en streekproducten. Proef hier zeker de superlekkere filet d’Anvers van slagerij Scaldis (4).

Aan de huisnummers 23-25 houden we even halt. Hier bevindt zich ‘de Nieuwe Gaanderij’. Het was de allereerste winkelgalerij die in Antwerpen geopend werd in 1954. Hiervoor werd het zestiende-eeuwse stadspaleis in renaissancestijl van de Florentijnse bankier Gaspar Ducci gesloopt. Een beetje verderop komt ons andermaal de geur van de koekjes van Philip’s Biscuits (3) ons tegemoet, vanuit hun vestiging hier in de Korte Gasthuisstraat. Het verhaal van de Antwerpse Handjes is genoegzaam bekend, we gaan er dan maar gewoon van proeven.

We bevinden ons nu voor de zogenaamde ‘bijenkorf’, een winkelcentrum op de Oudaan, waarvan de toekomst nog niet duidelijk is. We wandelen de Oudaan af en belanden dan op de Kleine Markt. Daar staat een pijler met pomp en een Mariabeeld, de patrones van Antwerpen. Uiteraard met een lantaarn erbij. Zo omzeilden de Antwerpenaars de belasting op verlichting: als er een Madonna bij stond, moest je die niet betalen. We sluiten af met een stukje culinaire geschiedenis achter de zwarte poort op huisnummer 7. Hier huisde vroeger de kaaswinkel van de familie Warmenbol. Op de binnenplaats hangt nog een gedenkplaat. Hier opende onlangs met Atelier Bien Soigné (5) een nieuw gastronomisch adresje,