Er zijn tientallen Lourdesgrotten in onze provincie, maar het vraagt soms wel wat zoekwerk om ze te vinden. Deze tocht leid je langs drie verscholen grotten in de Kempen, en onderweg trakteren we je nog op enkele andere verrassende plekken.

Zie je een abdij, dan is een Lourdesgrot vaak niet veraf. Zo ook in Tongerlo, waar we deze tocht starten. Wij kwamen met de fiets tot hier. Woon je wat verder weg, dan kan je makkelijk parkeren voor de ingang van de Onze-Lieve-Vrouweabdij.

De Lourdesgrot bevindt zich rechts van de abdijmuren. Vanaf de parking fietsen we voor de abdij even naar rechts en dan over het grindpad naar links. (HP1) Wanneer wij de grot bezoeken, is Louis Verwimp (77) er bladeren bij elkaar aan het vegen. Hij blijkt hier al vele jaren vrijwilliger. “Eens per week maak ik de banken en de grond schoon, we zouden niet willen dat er iemand valt.”

Ook Karel is net komen aanfietsen, samen met hondje Renzo. Hij doet een gebedje voor Maria. “Vroeger was ik ongelovig, tot ik bijna 30 jaar geleden tijdens een fietstocht in Lourdes passeerde en uit nieuwsgierigheid even bij de grot ging kijken. Ik kan het nog steeds niet verklaren, maar sindsdien zie ik de wereld anders.”

Wanneer Karel en zijn hondje vertrekken, vervolgen ook wij onze tocht. Voorbij de grot nemen we links het grindpad en fietsen langs de abdijmuren tot aan de Oevelse Dreef. Hier zie je een pijl richting knooppunt 70 staan.

Voor de volgende grot is het even doorfietsen tot in Westmeerbeek. Aan knooppunt 94 (bij visclub De Poër) slaan we nog even niet af richting knooppunt 94, maar rijden we een stukje rechtdoor (richting knooppunt 7). In de Stationsstraat gaan we naar rechts en meteen weer naar links (Plantsoenenstraat). Net wanneer je denkt dat je toch in de foute straat beland bent – dat gevoel hadden wij – vind je helemaal aan het einde toch een verscholen Lourdesgrot. (HP2)

Onderweg naar onze laatste grot, komen we nog heel wat fraais tegen, zoals de kerkruïne aan de Sint-Michielskerk in Westmeerbeek (tussen knooppunt 94 en 92). Die ruïne is het overblijfsel van de kerk uit ijzerzandsteen die hier stond in de 15de eeuw. Vroeger was de ruïne overwoekerd door planten, de voorbije jaren werd ze gerestaureerd zodat je de restanten vandaag goed kan zien.

Eens uit het centrum van Westmeerbeek belanden we midden in het groen. Natuurgebied Goor-Asbroek doet bijna filmisch aan, met zijn smalle fiets- en wandelpaden tussen de moerassige stukken. Die zouden heel geliefd zijn bij hagedissen, kikkers en salamanders, al hebben wij niet geluk deze te ontdekken.

Tussen knooppunt 88 en 84 leidt onze route ons langs de laatste Lourdesgrot (HP 3). Geen mens te zien hier, wel leuke versiering aan het hekwerk. Restanten van een recente viering van ’t Grotteke, zoals deze gebedsplaats in de volksmond wordt genoemd.

Voor we terug in Tongerlo belanden, stoppen we op de grens van Herselt en Westerlo nog even in het gebied rond Kasteel de Merode. Alsof het zo afgesproken is, komen we aan ‘Het Trammeke’ kenner Paul Degrève tegen. “Ik wandel hier bijna elke dag. Zie ik mensen op de brug staan, dan geef ik graag een woordje uitleg”, glimlacht hij.

En zo leren we dat Het Trammeke een oude mobiele dam op de Grote Nete is. “Het werd eind 19de eeuw gebouwd om het waterpeil te laten stijgen zodat het water uit de Grote Nete overstroomde en de omliggende landbouwgronden kon bevloeien.”

Sinds 1999 is het Trammeke een industrieel, archeologisch monument. “Al lag het er toen maar triestig en overwoekerd bij”, toont Paul op een oude foto. In 2025 werd het in volle glorie hersteld. “Tijdens Open Monumentendag in september geven we weer demonstraties.”

Bedankt voor de tip, Paul! Nu even van het trammeke terug op de fiets, voor de laatste rechte lijn richting Tongerlo.