OOSTERSCHELDEKERING

In eerste instantie was het de bedoeling dat er een dichte dam kwam tussen Noord-Beveland en Schouwen-Duiveland. De zoute zeearm zou dan een zoetwatermeer worden en er zou geen eb en vloed meer zijn. Dit betekende het verdwijnen van de waardevolle zoute getijden­natuur in de Oosterschelde. Zowel natuurbeschermers als oester- en mossel­vissers kwamen daartegen in opstand.
De politiek besloot tot een compromis: een kering die doorgaans open staat en bij dreigend hoog­water kan worden gesloten. Rijkswaterstaat stond samen met de aannemers voor een technisch grensverleggende opgave: een fundering op zand en klei in snelstromend water, op meer dan 30 m diepte, op centimeters nauw­keurig, met pijlers van 18.000 ton per stuk. En een totale lengte van 9 km.
De Oosterscheldekering is het beroemdste Delta­werk. Nooit eerder werd waar ook ter wereld zo’n constructie gebouwd waarmee bij dreigend gevaar­lijk hoogwater een zeearm wordt afge­sloten. Met een druk op de knop kunnen 62 schuiven worden neergelaten.

Biker