VAARPOLDERS

In West-Friesland is veel gebaggerd. Door ontwatering van het veenmoeras ging het veen inklinken en oxideren, waardoor de Westfriese bodem uiteindelijk tot onder zeeniveau daalde. Om de bodemdaling te compenseren werd bagger uit de sloten over het land verspreid. Het kalkrijke slib zorgde voor een betere structuur en vruchtbaarheid van de bodem.
Door het baggeren werden de sloten steeds breder en de percelen steeds langer. Er ontstonden ´vaarpolders´, waar voor de ruilverkaveling geen wegen waren en het vervoer per boot ging. Voorbeelden van voormalige vaarpolders zijn het Grootslag (noordelijk van Enkhuizen) en het Geestmerambacht (noordelijk van Alkmaar).
De kleine akkertjes werden in het verleden gebruikt om vroege producten te telen. Als gevolg van de grote oppervlakte water waren vaarpolders minder gevoelig voor nachtvorst.
Rond Noord- en Zuid-Scharwoude waren door het baggeren de percelen zeer klein geworden en omgeven door veel water. Het gebied stond bekend als het ‘Rijk der Duizend Eilanden’: de bewoners veranderden het moeras in een vruchtbaar eilandenrijk door het graven van vaarsloten. Gemiddeld had elke tuinder zeven eilandjes in bezit, die alleen per boot bereikbaar waren. De boeren bewerkten, zaaiden en oogsten hun akkertjes met hun blote handen.
Het Oosterdelgebied is het laatste stukje onver­kaveld gebied van het Geestmerambacht. De akkertjes zijn uniek en in deze vorm verder niet meer aan­wezig in ons land.

Biker